TCK 87/2-b'de 'Duyulardan veya organlardan birinin işlevinin yitirilmesine' neden olma hali ile TCK 87/1-a'daki 'işlevinin sürekli zayıflamasına' neden olma hali arasındaki temel farkı ve ceza hukuku açısından önemini açıklayınız. Yargıtay'ın bu ayırıma ilişkin yaklaşımını değerlendiriniz.

TCK 87/2-b'de yer alan 'Duyulardan veya organlardan birinin işlevinin yitirilmesi' hali, TCK 87/1-a'daki 'işlevinin sürekli zayıflaması' haline göre daha ağır bir nitelikli haldir. Temel fark, kaybolan fonksiyonun derecesindedir: **Sürekli zayıflama (87/1-a):** Organ veya duyunun fonksiyonunu tamamen yitirmemesi, ancak kalıcı olarak daha az kapasiteyle çalışmasıdır. Örneğin, gözdeki görme keskinliğinin kalıcı olarak azalması. **İşlevin yitirilmesi (87/2-b):** Organ veya duyunun fonksiyonunu tamamen veya büyük ölçüde kaybetmesidir. Örneğin, bir gözün tamamen kör olması, bir elin işlevselliğini tamamen yitirmesi. Maddenin gerekçesinde de belirtildiği üzere, vücutta çift olarak bulunan organlardan birinin işlevini tamamen yitirmesi halinde dahi, diğer organ fonksiyon görmeye devam etse bile, 'işlevin yitirilmesi' söz konusudur (TCK 87 Gerekçesi). Yargıtay, bu ayırıma titizlikle dikkat eder, çünkü bu, suçun ağırlığına ve dolayısıyla ceza miktarına doğrudan etki eder. İşlevin yitirilmesi, daha ağır bir yaşam kalitesi kaybına yol açtığından, daha yüksek bir yaptırım gerektirir.