TCK 87. maddede düzenlenen neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçlarında, failin 'ek savunma hakkı' (CMK 226) verilmeden iddianamede yazılı bulunmayan cezayı artıran hükümlerin (örneğin TCK 86/3-e, 87/1-d) uygulanmasının hukuki sonuçları nelerdir? Yargıtay'ın bu konudaki tutumunu ve savunma hakkının kısıtlanması bağlamındaki önemini tartışınız.

TCK 87. maddede düzenlenen neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçlarında, failin aleyhine olacak şekilde iddianamede yazılı bulunmayan veya gösterilmeyen cezayı artıran nitelikli hükümlerin (örneğin silahla işleme, hayati tehlikeye neden olma gibi) uygulanabilmesi için CMK 226. maddesi uyarınca sanığa 'ek savunma hakkı' tanınması zorunludur. Yargıtay (Örn. Yargıtay 3. CD, E. 2017/6064, K. 2018/162; E. 2017/3633, K. 2018/69; E. 2017/2298, K. 2017/14680), ek savunma hakkı verilmeden bu tür hükümlerin uygulanmasını 'savunma hakkının kısıtlanması' olarak kabul etmekte ve bu durumu mutlak bozma nedeni saymaktadır. Savunma hakkı, adil yargılama hakkının temel unsurlarından olup, sanığın aleyhine uygulanabilecek tüm yasal düzenlemelerden haberdar edilmesi ve bunlara karşı savunma yapma imkanının tanınması anayasal bir güvencedir. Bu ilke, sürpriz kararların önüne geçerek yargılamanın hakkaniyetini sağlar.