TCK 87. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinde 'konuşmasında sürekli zorluğa' neden olma hali, (c) bendinde 'yüzünde sabit ize' neden olma hali ve (d) bendinde 'yaşamını tehlikeye sokan bir duruma' neden olma hali arasındaki ceza hukuku açısından önem ve derecelendirme farklarını açıklayınız.

TCK 87/1'deki bu bentler, kasten yaralama fiilinin farklı nitelikli sonuçlarını ve ceza hukuku açısından önem derecesini gösterir: 1) **Konuşmasında sürekli zorluk (87/1-b):** Mağdurun konuşma yeteneğini tamamen yitirmemesi, ancak kullanırken güçlükle karşılaşması durumunu ifade eder. Bu, bir fonksiyonel zayıflamadır. 2) **Yüzünde sabit iz (87/1-c):** Mağdurun yüzünde kalıcı bir iz bırakmasıdır. Bu iz, yüzün görünümünü değiştirmez ancak daimi ve fark edilebilir niteliktedir. 3) **Yaşamını tehlikeye sokan bir durum (87/1-d):** Yaralanmanın doğası gereği, mağdurun hayatını kaybetme riskini taşıdığı hallerdir. Bu, diğerlerine göre daha ağır bir neticedir çünkü doğrudan yaşam hakkını tehdit eder. Bu üç hal de TCK 87/1 kapsamında cezanın bir kat artırılmasını gerektirse de, 'yaşamını tehlikeye sokan bir durum' diğerlerine göre daha ağır bir nitelik taşıdığı ve ceza tayininde hakimin takdirini etkileyeceği (TCK 61) açıktır. Özellikle Yargıtay (Yargıtay 6. CD, E. 2014/12826, K. 2018/170) bu hallerden en ağır olanının uygulanması ve diğerinin teşdit sebebi sayılması gerektiğini belirtmiştir.