TCK 55/1 hükmüne göre müsadere kararı verilebilmesi için maddi menfaatin suçun mağduruna iade edilememesi gerekir. Bu ilkenin, mağdurun zararlarının karşılanması ilkesiyle ilişkisini ve ceza hukukunun mağdur odaklı yaklaşımını nasıl yansıttığını değerlendiriniz.

TCK 55/1'deki 'maddi menfaatin suçun mağduruna iade edilememesi gerekir' şartı, ceza hukukunun mağdur odaklı yaklaşımını ve mağdurun zararlarının karşılanması ilkesini yansıtan temel bir düzenlemedir. Bu hüküm, suçtan elde edilen kazancın öncelikle mağdurun zararını gidermek için kullanılması gerektiğini, ancak bunun mümkün olmadığı durumlarda devletin müsadere yoluyla bu kazancı elde edeceğini öngörür. Mağdurun uğradığı zararın giderilmesi, suçun neden olduğu toplumsal düzensizliğin ve mağduriyetin telafisi açısından büyük önem taşır. Müsadere kurumu, failin suçtan ekonomik çıkar sağlamasını engellerken, mağdurun hakları üzerinde birincil hak sahipliğini kabul eder. Yargıtay içtihatları (örn. Yargıtay 5. CD, E. 2016/958, K. 2017/2700), bu ilkenin mutlaklığını vurgulayarak, mağdurun belli olduğu ve iade imkanının bulunduğu durumlarda müsadere kararı verilmesini yasaya aykırı bulmuştur.