Yargıtay 5. Ceza Dairesi'nin 2016/958 Esas, 2017/2700 Karar sayılı kararında, nitelikli zimmet suçundan verilen hükümde TCK 55/1'e göre müsadere kararı verilmesinin neden Kanuna aykırı bulunduğu belirtilmiştir. Bu karardaki 'mağdurun belli olması ve maddi menfaatin suçun mağduruna iade edilebileceği durumlarda zimmetin maddi konusunu oluşturan değerlerin müsaderesine karar verilemeyeceği' ilkesini tartışınız.

Yargıtay 5. Ceza Dairesi'nin bu kararında, zimmet suçundan kurulan hükümde TCK 55/1'e göre müsadere kararı verilmesi, 'mağdurun belli olması ve maddi menfaatin suçun mağduruna iade edilebileceği durumlarda zimmetin maddi konusunu oluşturan değerlerin müsaderesine karar verilemeyeceği' gerekçesiyle Kanuna aykırı bulunarak bozulmuştur. Bu karar, TCK 55/1'de yer alan 'maddi menfaatin suçun mağduruna iade edilememesi gerekir' şartının somut bir uygulamasını sunar. Zimmet suçunda mağdur (örneğin kamuyu veya bir kurumu) genellikle bellidir ve zimmete geçirilen değerin mağdura iadesi veya tazmini mümkündür. Bu durumda, ceza hukuku anlamında müsadere yoluna gitmek yerine, öncelik mağdurun zararının giderilmesine verilmelidir. Müsadere, ancak iade mümkün olmadığında devreye girecek ikincil bir yaptırımdır, mağdurun zararı giderilebildiği takdirde uygulama alanı bulmaz. (Yargıtay 5. Ceza Dairesi, E. 2016/958, K. 2017/2700)