Bir kavgada sanığın, mağdurun kendisine yönelik haksız saldırısını (örneğin yumruk atmasını) engellemek amacıyla hareket ederken, mağduru bıçakla hayati tehlike geçirecek şekilde yaralaması durumunda, meşru savunma (TCK m. 25) ile haksız tahrik (TCK m. 29) arasındaki sınır nasıl çizilir?

Sınır, 'savunmanın orantılılığı' ilkesiyle çizilir. * **Meşru Savunma (TCK m. 25):** Bir kişinin, kendisine veya başkasına yönelmiş haksız bir saldırıyı, o anki hal ve koşullara göre saldırı ile 'orantılı' bir şekilde defetmesi durumunda ceza sorumluluğu ortadan kalkar. Örnekteki olayda, yumruklu bir saldırıya karşı bıçakla ve hayati tehlike oluşturacak şekilde karşılık vermek, genellikle saldırı ile savunma arasında açık bir orantısızlık olarak kabul edilir. Bu nedenle meşru savunma koşulları oluşmaz. * **Haksız Tahrik (TCK m. 29):** Meşru savunmada sınırı aşan, yani orantısız bir tepki gösteren fail, haksız tahrik hükümlerinden yararlanabilir. Mağdurun yumruklu saldırısı, sanığa yönelmiş 'haksız bir fiil'dir. Sanığın bu fiilin yarattığı hiddetle, savunmada sınırı aşarak bıçak kullanması, TCK m. 29 kapsamında haksız tahrik altında suç işlediği anlamına gelir. Bu durumda fail cezalandırılır, ancak cezasında önemli bir indirim yapılır. Özetle, orantılı tepki meşru savunmadır (cezasızlık), orantısız tepki ise haksız tahriktir (cezayı azaltan neden).