Yargıtay 1. Hukuk Dairesi'nin 2018/195 E. sayılı kararındaki karşı oyda, temyiz süresi içinde yapılan ve kabul edilen bir tashih veya tavzih kararının sonradan bozulması halinde, asıl kararı temyiz etmeyen tarafın durumu ne olmalıdır?

Karşı oyda, bu durumda tarafın hak kaybına uğramaması gerektiği savunulmuştur. Karşı oy yazısına göre, bir taraf, lehine görünen bir hatanın düzeltilmesi için temyiz süresi içinde mahkemeye başvurmuş ve mahkeme bu talebi kabul ederek (tashih/tavzih yoluyla) hatayı düzeltmişse, bu tarafın artık lehine olan bu düzeltilmiş kararı temyiz etmesi beklenemez. Zira bunda hukuki yararı yoktur. Eğer bu ek karar (tashih/tavzih kararı) daha sonra Yargıtay tarafından bozulursa veya ortadan kaldırılırsa, asıl karardaki hataya karşı temyiz hakkını kullanamamış olan tarafa, asıl kararın yeniden tebliği ile yeni bir temyiz imkanı verilmelidir. Aksi halde, mahkemenin hatalı bir şekilde talebini kabul etmesine güvenen taraf, temyiz hakkını kaybetmiş olur ki bu durum usul ekonomisi ve hakkaniyet ilkeleriyle bağdaşmaz.