Malpraktis davalarında 'efor kaybı tazminatı' ne anlama gelmektedir ve 'çalışma gücü kaybı tazminatı'ndan farkı nedir? Danıştay'ın bu konudaki yaklaşımını açıklayınız. (Ankara Bölge İdare Mahkemesi 10. İDDK, 2017/237 K. sayılı kararına atıfla)

'Efor kaybı tazminatı', kişinin kalıcı bir sakatlık yaşaması durumunda, gelirinde (kazancında) somut bir azalma olmasa bile, aynı işi yaparken veya günlük yaşamını sürdürürken emsallerine göre daha fazla çaba (efor) sarf etmek zorunda kalması nedeniyle talep edebileceği bir maddi tazminat türüdür. 'Çalışma gücü kaybı tazminatı'ndan farkı şudur: Çalışma gücü kaybı, bedensel sakatlığın doğrudan kişinin gelirinde yarattığı ölçülebilir bir azalmayı telafi etmeyi amaçlarken; efor kaybı tazminatı, gelirde bir azalma olmasa dahi, yaşam kalitesindeki düşüşü ve artan çabayı parasal olarak karşılamayı hedefler. Metinde atıf yapılan Ankara Bölge İdare Mahkemesi'nin 2017/237 K. sayılı kararında da Danıştay içtihatlarına paralel olarak, 'beden gücü kaybına uğrayan kişinin aynı işi zarardan önceki durumuna ve diğer kişilere göre daha fazla efor sarfıyla yaptığı gerçeğinden hareket edilerek bir anlamda zararı, fazladan sarf edilen bu gücün oluşturduğu' kabul edilerek efor kaybı tazminatına hükmedilmiştir. Bu, zararın sadece ekonomik kayıpla sınırlı olmadığının bir göstergesidir.