Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 21.10.2014 tarihli 2012/4-1283 E. kararındaki azınlık görüşü, Cumhuriyet savcısının odasında yapılan ortam dinlemesinin hukuka aykırı olmasının temel gerekçesi olarak 'kişinin konutunda teknik araçlarla izleme yasağı'nı nasıl vurgulamıştır?

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2012/4-1283 E., 2014/430 K. sayılı kararındaki azınlık görüşü, sanığın (Cumhuriyet Savcısı) odasında telefon veya benzeri bir iletişim aracı kullanılmaksızın, yetkili mercilerce verilmiş herhangi bir karara dayanmadan yapılan ortam dinlemesinin hukuka aykırı olduğunu savunmuştur. Bu görüş, CMK 140. maddesinin birinci ve beşinci fıkralarını birlikte değerlendirerek, kişilerin 'kamuya açık olmayan yerler ile konut veya konut niteliğinde kabul edilen yerlerdeki faaliyetleri için teknik araçlarla izleme koruma tedbirine müracaat edilmesinin mümkün olmadığını' belirtmiştir. Savcının odası, bu kapsamda 'konut niteliğinde kabul edilen yer' olarak yorumlanmış ve bu tür yerlerde yapılan dinleme veya kaydın hukuka aykırı olduğu, elde edilen delilin hukuka aykırı delil niteliğinde bulunduğu, hatta kanun hükmü veya yetkili merciin emrini yerine getirme kapsamında dahi hukuka uygunluk sebebi sayılamayacağı vurgulanmıştır (Ersan Şen, Tüm Yönleriyle Telefon Dinleme ve Ortam Dinleme, Yargın Hukuk Yayınları, İstanbul 2013, s. 17-19 atıfıyla).