Yargıtay 2. Ceza Dairesi'nin 01.02.2018 tarihli 2016/17892 E. kararında, 'tesadüfen elde edilen deliller'in (CMK 138/2) hırsızlık suçunun delili olarak kullanılamamasının gerekçesi nedir?

Yargıtay 2. Ceza Dairesi'nin 2016/17892 E., 2018/681 K. sayılı kararında, sanık hakkında 'suç işlemek amacıyla örgüt kurma' gibi katalog kapsamındaki bir suçla ilgili iletişimin denetlenmesi kararı uygulanması sırasında hırsızlık suçuna ilişkin konuşma içeriklerinin elde edildiği belirtilmiştir. Karar, suç tarihi itibariyle hırsızlık suçunun CMK 135/8. maddesi kapsamında bulunmaması nedeniyle, bu dinleme kayıtlarının CMK 138/2. maddesi gereğince hırsızlık suçlarının delili olarak kullanılamayacağına hükmetmiştir. Kanun koyucunun, özel hayatın ve haberleşmenin gizliliğinin korunması yararını, belirli ağırlıktaki suçlar dışındaki durumlarda üstün tuttuğu vurgulanmıştır. Bu durumda, hukuka aykırı elde edilen dinleme kayıtları hükme esas alınamayacağından, sanığın beraati yönünde karar verilmesi gerektiği belirtilmiştir.