Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2013/10-642 E., 2014/302 K. sayılı kararındaki azınlık görüşlerinin, hakkında iletişim tespit kararı olmayan sanığın telefon görüşmelerinin delil niteliği konusundaki temel itiraz noktaları nelerdir?

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2013/10-642 E., 2014/302 K. sayılı kararındaki azınlık görüşleri, hakkında iletişim tespit kararı olmayan sanık Ç.'in telefon görüşmelerinin hukuka aykırı delil olduğu ve hükme esas alınamayacağı yönünde itiraz etmiştir. Temel itiraz noktaları şunlardır: 1. **Hukuka Aykırılık:** CMK 135/7'ye göre, bu maddede belirlenen esas ve usuller dışında hiç kimsenin, bir başkasının telekomünikasyon yoluyla iletişimini dinleyemeyeceği ve kayda alamayacağı; hakkında karar bulunmayan kişilerin telefonunun dinlenmesinin hukuka aykırı olduğu. 2. **Tesadüfi Delil Kapsamı:** Telefon görüşmelerinin soruşturması yapılan suçla ilgili olduğu için 'tesadüfen elde edilen delil' olarak kabul edilemeyeceği; edilse bile CMK 138/2'nin koşullarını (katalog suç vs.) karşılamadığı. 3. **Anayasal Güvence:** Anayasa 38/6 ve CMK 217/2'ye göre hukuka aykırı delillerin mutlak surette hükme esas alınamayacağı; bunun adil yargılanma hakkı ve hukuk devleti ilkesinin gereği olduğu. 4. **Tanıklıktan Çekinme Hakkı:** Sanıkların kardeş olması nedeniyle CMK 135/3'ün ihlal edildiği ve iletişimin kayda alınmasının hukuka aykırı olduğu. Bu görüşler, temel hak ve özgürlüklerin korunmasında sıkı bir yorumu savunmuştur.