Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2016/227 E., 2019/122 K. sayılı kararında, soyut istihbari bilgiye dayalı olarak yapılan yoklamanın hukuka uygun bulunmasının temel gerekçeleri nelerdir?

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2016/227 E., 2019/122 K. sayılı kararında, muhbirden alınan soyut istihbari bilgi (sanıkların uyuşturucu madde sattığı) üzerine yapılan takipte sanıkların görülmesi üzerine, mesleki tecrübeye ve durumdan çıkarılan izlenime dayalı 'makul sebeple' durdurma ve PVSK 4/A'ya dayalı 'yoklama' yapılması hukuka uygun bulunmuştur. Kararda, yakalanan sanıkların kaçmalarını, kendilerine veya başkalarına zarar vermelerini önlemek amacıyla yapılan yoklamanın arama işlemi olarak değerlendirilemeyeceği belirtilmiştir. Soyut istihbari bilginin adli arama kararı gerektirecek boyuta ulaşmadığı, ancak işlenmekte olan bir suçla ('suçüstü' hali) karşılaşılması nedeniyle CMK 90/4, PVSK 13/1-A ve Ek 6 ile Adli ve Önleme Aramaları Yönetmeliği 8/f uyarınca ayrıca arama emri/kararı alınmasına gerek bulunmadığı, elde edilen delillerin hukuka uygun olduğu sonucuna varılmıştır. Yoklamanın önleyici nitelikte olduğu ve adli nitelik taşımadığı vurgulanmıştır.