Yargıtay 5. Ceza Dairesi'nin 04.03.2014 tarihli 2012/14882 E. kararında, ihaleye fesat karıştırma suçunda elde edilen iletişim tespiti delillerinin hukuka uygun bulunmasının gerekçesi nedir? Bu karardaki 'katalog suç' ve 'tesadüfi delil' kavramlarının yorumunu açıklayınız.

Yargıtay 5. Ceza Dairesi'nin 2012/14882 E., 2014/2295 K. sayılı kararında, ihaleye fesat karıştırma suçundan (CMK 135/6'da katalog suç) hakkında iletişim tespiti kararı bulunan sanık N. üzerinden elde edilen delillerin, hakkında karar bulunmayan diğer sanık B. için de yasal delil olarak kabul edileceği belirtilmiştir. Karar, Daire'nin de benimsediği Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 12.06.2007 tarihli 2006/5.MD-154/145 sayılı kararına atıfta bulunarak, CMK 135/6'da yer alan suçlar yönünden iletişimin tespiti suretiyle elde edilen delillerin CMK 138/2. maddesi uyarınca hakkında iletişim tespiti kararı bulunmayan görüşmelerin diğer tarafı olan kişiler için de yasal delil olarak kabul edileceğini belirtmiştir. Dolayısıyla, mahkemenin bu delilleri hukuka uygun bulmaması ve beraat kararı vermesi bozma nedeni sayılmıştır. Bu durum, katalog suçlarda tesadüfen elde edilen delillerin, soruşturulan suçla bağlantılı kişiler açısından da geçerli olabileceği yönündeki genişletici yorumu gösterir.