Yargıtay 5. Ceza Dairesi'nin 14.11.2012 tarihli 2010/1192 E. kararında, rüşvet suçundan alınan iletişimin tespiti kararı kapsamında elde edilen delillerin, hakkında karar bulunmayan diğer sanıklar için nasıl değerlendirildiği ve bu kararın Ceza Genel Kurulu'nun önceki içtihadına atfını açıklayınız.

Yargıtay 5. Ceza Dairesi'nin 2010/1192 E., 2012/11385 K. sayılı kararında, rüşvet suçundan (CMK 135/6'da katalog suç) hakkında iletişimin tespiti kararı bulunan sanık G.B. üzerinden diğer sanıkların telefon görüşmeleri elde edilmiştir. Karar, Daire'nin de benimsediği Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 12.06.2007 tarih ve 2006/5.MD-154/145 sayılı kararına atıfta bulunarak, CMK 135/6'da yer alan suçlar yönünden iletişimin tespiti suretiyle elde edilen delillerin, CMK 138/2. maddesi uyarınca hakkında iletişimin tespiti kararı bulunmayan diğer kişiler için de yasal delil olarak kabul edileceğini belirtmiştir. Dolayısıyla, mahkemenin bu delilleri hukuka uygun bulmaması ve beraat kararı vermesi bozma nedeni sayılmıştır. Bu durum, iştirak halinde işlenen suçlarda, bir şüpheli hakkındaki karar üzerinden elde edilen delillerin diğer iştirakçiler için de kullanılabilirliğini kabul eden Yargıtay içtihadını göstermektedir.