Yargıtay 1. Ceza Dairesi'nin 06.02.2009 tarihli 2008/8783 E. kararında, hakkında iletişimin tespiti kararı bulunmayan sanık için tesadüfen elde edilen dinleme kayıtlarının hukuka aykırı bulunmasının nedenleri nelerdir? Karardaki 'tesadüfi delil' kavramının dar yorumunu açıklayınız.

Yargıtay 1. Ceza Dairesi'nin 2008/8783 E., 2009/437 K. sayılı kararında, hakkında iletişim tespiti kararı bulunmayan sanık A. için, başka bir soruşturma kapsamında elde edilen (tesadüfi) dinleme kayıtlarının hukuka aykırı olduğu belirtilmiştir. Karar, yürürlükten kalkan 4422 sayılı Kanun'un tesadüfen elde edilmiş delillerle ilgili düzenleme getirmediğini, CMK 138. maddesinin ise bu tür kayıtlara yasal bir delil niteliği kazandırmadığını vurgulamıştır. Zira, tesadüfen tespit edilen ilk görüşmeden sonra bu durumun Cumhuriyet savcısına derhal bildirilmediği ve sanık hakkında ayrıca bir dinleme kararı alınmadığı belirtilmiştir. Bu durum, tesadüfi delillerin hukuka uygun kullanılabilmesi için 'derhal bildirme' ve 'katalog suç' şartlarının yanı sıra, yeni bir soruşturma başlatılması ve mümkünse yeni bir karar alınması gerektiği yönündeki dar yorumu yansıtır.