CMK 140. maddesinin 4. fıkrası, teknik araçlarla izleme sonucu elde edilen delillerin kullanılabilirliğini nasıl sınırlamaktadır? Bu sınırlamanın önemi nedir?

CMK 140. maddesinin 4. fıkrası, 'Elde edilen deliller, yukarıda sayılan suçlarla ilgili soruşturma ve kovuşturma dışında kullanılamaz; ceza kovuşturması bakımından gerekli olmadığı taktirde Cumhuriyet savcısını gözetiminde derhâl yok edilir' hükmünü amirdir. Bu hüküm, teknik araçlarla izleme tedbirinin kişilerin özel hayatına ciddi bir müdahale olması nedeniyle, elde edilen delillerin amacına uygun ve sınırlı kullanılmasını güvence altına alır. Yani, teknik izleme sadece CMK 140/1'de listelenen katalog suçlar için elde edilen delillerin kullanılabilirliğini sağlar, tesadüfen başka bir suça ilişkin delil elde edilse dahi bu delil kullanılamaz. Bu sınırlama, delil yasaklarının ve temel hakların korunmasının bir gereğidir (Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2014/10080 E., 2018/91 K.).