Yargıtay kararlarında, hakkında iletişim tespiti, dinleme veya kayda alma kararı bulunmayan bir kişinin telefon görüşmelerinin, aynı suçun diğer şüphelisi veya sanığı hakkında alınan karar kapsamında elde edilmesi halinde hukuki durumu nasıl değerlendirilmektedir? (Yargıtay CGK 2013/10-642 E., 2014/302 K. kararı üzerinden)

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 03.06.2014 tarihli 2013/10-642 E., 2014/302 K. sayılı kararında, hakkında uyuşturucu madde ticareti suçundan iletişimin denetlenmesi kararı bulunan sanık ile, hakkında böyle bir karar bulunmayan diğer sanığın (kardeşi) telefon görüşmelerinin hukuka uygun delil olarak kabul edilebileceğine hükmedilmiştir. Gerekçe olarak, iletişimin denetlenmesi kararının usul ve kanuna uygun olarak alınıp yerine getirilmesi şartlarının varolması, aynı suçtan soruşturmaya başlanılması ve suçun CMK 135/6'da katalog suç kapsamında olması gösterilmiştir. Karar, aynı soruşturma/kovuşturma kapsamında bulunan bir kişi için kanuni olan bir delilin, diğer sanık için hukuka aykırı görülmesinin adalet ilkelerine aykırılık oluşturacağını ve tanıklıktan çekinme hakkına sahip kişilerin aynı suçu birlikte işlemelerinin kanun koyucu tarafından himaye edilemeyeceğini belirtmiştir. Bu durum, 'katalog suç' ve 'iştirak' durumlarında istisnai bir delil değerlendirme yaklaşımını yansıtır.