Delillerin serbestliği ilkesi ile delil yasakları arasındaki ilişkiyi açıklayınız. Delil yasaklarının 'delil elde etme yasakları' ve 'delil değerlendirme yasakları' olarak ayrımını örneklerle belirtiniz.

Ceza muhakemesinde temel ilke 'delillerin serbestliği'dir, yani yargılamada herhangi bir ispat aracının kullanılmasına sınırlama getirilmez. Ancak, maddi gerçeğe ulaşmada şahsi ve toplumsal değerlerin korunması amacıyla kanun koyucu 'delil yasakları' getirmiştir. Delil yasakları ikiye ayrılır: 1) 'Delil elde etme yasakları': Delillerin elde edilme şekline ilişkin yasaklardır. Örn: Yasak usullerle ifade alma (CMK 148), arama kararı olmaksızın arama yapılması. 2) 'Delil değerlendirme yasakları': Hukuka uygun elde edilmiş olsa bile bir delilin yargı mercilerince ortaya konulup değerlendirilebilmesine ilişkin yasaklardır. Örn: Tanıklıktan çekinen şahidin önceki ifadesinin okunamaması, iletişimin denetlenmesi sırasında elde edilen tesadüfi delillerin katalog dışı suçlar için kullanılamaması (CMK 138/2). Delil yasakları, hukuka uygunluk ilkesinin güvencesidir (Ceza Genel Kurulu 25.11.2014, 2013/9-841 E., 2014/513 K. ve 2016/944 E., 2020/513 K.).