Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 28.02.2017 tarihli 2016/105 E. kararında, devriye görevi sırasında 'suçüstü' haliyle karşılaşan kolluk görevlilerinin arama yetkisini nasıl değerlendirmiştir? Bu kararın dayanakları nelerdir?

Yargıtay Ceza Genel Kurulu, 28.02.2017 tarihli 2016/105 E. kararında, kolluğun devriye görevi sırasında, sanığa veya suça ilişkin önceden alınmış bir ihbar veya istihbari bilgi olmaksızın, ilk defa işlenmekte olan bir suçla ('suçüstü' hali) karşılaşması durumunda, CMK'nın 90/4. maddesi ile PVSK'nın 13/1-A ve Ek 6. maddelerinin verdiği yetkiye dayanarak, suç delillerinin kaybolmaması için derhal gerekli tedbirleri alıp uyuşturucu maddeleri muhafaza altına almasının hukuka uygun olduğuna karar vermiştir. Karar, Adli ve Önleme Aramaları Yönetmeliği'nin 8. maddesinin (f) bendindeki düzenlemeye göre suçüstü halinde ayrıca bir arama emri veya kararı alınmasına gerek bulunmadığını da vurgulamıştır. Bu kararlar, delillerin kaybolmaması adına kolluğa tanınan istisnai yetkilerdendir (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 28.02.2017, 2016/105 E. - 2017/118 K.).