CMK m.138/2'de 'Telekomünikasyon yoluyla yapılan iletişimin denetlenmesi sırasında...' ifadesi, bu maddenin sadece CMK m.135 kapsamında yapılan dinleme, kayda alma gibi tedbirler için mi geçerli olduğunu, yoksa CMK m.140 kapsamındaki teknik araçlarla izleme sırasında elde edilen (eğer iletişim niteliğinde bir veri içeriyorsa) tesadüfi deliller için de uygulanabileceğini mi gösterir?

CMK m.138/2'deki ifade, açıkça 'Telekomünikasyon yoluyla yapılan iletişimin denetlenmesi sırasında' elde edilen tesadüfi delilleri kapsar. Bu, doğrudan CMK m.135'te düzenlenen tedbirleri (iletişimin tespiti, dinlenmesi, kayda alınması, sinyal bilgilerinin değerlendirilmesi) işaret eder. CMK m.140 (teknik araçlarla izleme) ise farklı bir koruma tedbiridir ve kamuya açık yerlerdeki faaliyetlerin veya işyerinin izlenmesini, ses veya görüntü kaydı alınmasını içerir. Yargıtay 5. Ceza Dairesi'nin 2014/10080 E., 2018/91 K. sayılı kararında da belirtildiği gibi, CMK m.138'in 'teknik araçlarla izleme'yi kapsamadığı kabul edilmektedir. Dolayısıyla, CMK m.140 sırasında elde edilen tesadüfi delillerin hukuki durumu CMK m.138/2'ye göre değil, CMK m.140(4)'ün kısıtlayıcı hükmüne ('elde edilen deliller, yukarıda sayılan suçlarla ilgili soruşturma ve kovuşturma dışında kullanılamaz') göre değerlendirilir. Bu, CMK m.140 ile elde edilen tesadüfi delillerin kullanım alanının çok daha dar olduğu anlamına gelir.