CMK m.140(2)'ye göre Cumhuriyet Savcısının 'gecikmesinde sakınca bulunan hallerde' teknik araçlarla izleme kararı verebilmesi ve bu kararın 24 saat içinde hakim onayına sunulması usulü, Anayasa m.20 ve m.21'deki 'hakim kararı' güvencesiyle ne ölçüde bağdaşmaktadır?

Anayasa m.20 ve m.21, özel hayata ve konut dokunulmazlığına müdahaleler için kural olarak 'usulüne göre verilmiş hâkim kararı' arar. Ancak 'gecikmesinde sakınca bulunan hallerde de kanunla yetkili kılınmış merciin yazılı emri'ne izin verir ve bu emrin belirli sürelerde (24 saat içinde) hâkim onayına sunulmasını öngörür. CMK m.140(2)'deki düzenleme, Anayasa'nın bu istisnai yetkilendirme ve sonradan denetim mekanizmasıyla paralellik arz eder. 'Gecikmesinde sakınca bulunan hal' koşulunun varlığı ve C.Savcısının kararının 24 saat içinde hakim onayına sunulması, bu istisnai yetkinin keyfi kullanılmasını önlemeye ve temel hakim güvencesini dolaylı da olsa sağlamaya yöneliktir. Ancak bu istisnanın dar yorumlanması ve 'gecikmesinde sakınca' halinin somut gerekçelerle ortaya konulması, Anayasal güvencelerle tam uyum için kritik öneme sahiptir.