CMK m.138/2'deki 'tesadüfen elde edilen delillerin' kullanılabilirlik koşulları, Anayasa m.13'teki temel hak ve hürriyetlerin sınırlanmasına ilişkin genel ilkelerle (kanunilik, meşru amaç, ölçülülük, özüne dokunmama) nasıl bir uyum içindedir?

CMK m.138/2, Anayasa m.13'teki ilkelerle uyum sağlamaya çalışır: 1) **Kanunilik:** Tesadüfi delillerin hangi şartlarda kullanılacağı CMK'da açıkça düzenlenmiştir. 2) **Meşru Amaç:** Amaç, katalogda sayılan ciddi suçların aydınlatılması ve kamu düzeninin korunmasıdır. 3) **Ölçülülük:** Kullanım, sadece katalog suçlarla sınırlandırılarak ve 'derhal bildirim' gibi usulü güvenceler getirilerek ölçülü hale getirilmeye çalışılmıştır. Haberleşme hürriyetine yapılan müdahalenin kapsamı, elde edilen yararla dengelenmek istenmiştir. 4) **Özüne Dokunmama:** Katalog suç sınırlaması ve usulü güvencelerle, haberleşme hürriyetinin ve özel hayatın gizliliğinin özüne dokunulmaması hedeflenir. Ancak, bu uyumun ne kadar sağlandığı, uygulamanın keyfiliği önleyip önlemediği ve güvencelerin yeterliliği her somut olayda ayrıca tartışılabilir. Yargıtay'ın 'derhal bildirim' ve 'katalog suç' şartlarına sıkı sıkıya bağlı kalması bu güvenceleri pekiştirir.