Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2013/9-841 E., 2014/513 K. sayılı kararında, önleme araması kararının hukuka aykırı bulunması ve elde edilen delillerin hükme esas alınamaması, 'şüpheden sanık yararlanır' ilkesiyle nasıl birleşerek beraat kararına yol açmıştır?

YCGK'nın 2013/9-841 E., 2014/513 K. sayılı kararında, önleme araması kararının hukuka aykırı olduğu ve bu arama sonucu elde edilen maddi delillerin (patlayıcı madde düzeneği vb.) hükme esas alınamayacağı tespit edilmiştir. Hukuka aykırı deliller dışlandığında, sanığın atılı suçu (örgüte silah sağlama) işlediğine dair, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı başka delil kalmadığı, sanığın da suçlamayı kabul etmediği belirtilmiştir. Ceza muhakemesinin temel ilkelerinden olan 'şüpheden sanık yararlanır' (in dubio pro reo) ilkesi gereğince, sanığın mahkumiyetine yeterli delil bulunmadığından beraatine karar verilmesi gerektiği sonucuna varılmıştır. Yani, hukuka aykırı delillerin dışlanmasıyla oluşan delil yetersizliği, şüphe durumunu sanık lehine değerlendirmeyi zorunlu kılmıştır.