Bir önleme araması (PVSK m.9) kararının geçerli olduğu süre boyunca, o bölgedeki herkesin veya her aracın ayrım gözetmeksizin aranması hukuka uygun mudur? Bu durum 'makul sebep' ve 'ölçülülük' ilkeleriyle nasıl ilişkilidir?

Metinde belirtildiği üzere, 'önleme araması kararının, geçerli olduğu yerdeki herkesi veya her şeyi hiçbir ayrıma tabi tutmaksızın tehdit unsuru olarak kabul ettiği söylenemez.' Kolluğun bu yetkiyi kullanabilmesi için 'mesleki tecrübesine ve içinde bulunulan durumdan edindiği izlenime dayanan makul bir sebebin bulunması gerekir.' Bu, PVSK m.4/A'daki durdurma koşuluyla da paralellik gösterir. Ancak, 'tehlikenin tabi kıldığı zorunluluk gereği objektif sebeplere bağlı olarak aynı statüde bulunan herkesin durdurulup aranması da keyfilik olarak kabul edilmemelidir.' Dolayısıyla, genel bir önleme araması kararı olsa dahi, uygulamanın somut tehlikeye, makul sebebe ve ölçülülüğe dayanması, keyfi ve ayrımcı olmaması gerekir. Örneğin, belirli bir istihbarat üzerine bir kontrol noktasında tüm araçların belirli bir süre aranması makul olabilirken, sebepsiz yere her yoldan geçenin aranması ölçüsüz olabilir.