CMK m. 138/1 (arama/elkoyma sırasında tesadüfi delil) ve CMK m. 140/4 (teknik izlemede elde edilen delilin kullanımı) hükümleri, delillerin 'başka suçlarda kullanılması' yasağı açısından nasıl bir ayrım yaratmaktadır?

CMK m. 138/1, arama veya elkoyma sırasında tesadüfen elde edilen ve başka bir suça işaret eden delilin, durumun C. Savcılığına derhal bildirilmesi koşuluyla, o başka suçun soruşturmasında kullanılabilmesine genel olarak izin verir (yeni suçun niteliğine dair bir kısıtlama getirmez). CMK m. 140/4 ise, teknik araçlarla izleme sonucu elde edilen delillerin, sadece CMK m. 140(1)'de sayılan katalog suçlarla ilgili soruşturma ve kovuşturma dışında kullanılamayacağını kesin bir dille ifade eder. Bu, CMK m. 140 ile elde edilen bir delilin, tesadüfen başka bir suça (ister katalogda olsun ister olmasın) işaret etse bile, o başka suç için kullanılamayacağı anlamına gelir. Bu açıdan CMK m. 140/4, CMK m. 138/1'e göre daha kısıtlayıcıdır.