Yargıtay 14. Ceza Dairesi'nin 2012/4885 K. sayılı kararında, hükümlünün açık ceza infaz kurumuna ayrılamayacağına karar verilirken, hakkında henüz kesinleşmemiş bir mahkumiyet kararının bulunması nasıl bir rol oynamıştır?

Kararda, hükümlünün açık ceza infaz kurumuna ayrılamayacağına ilişkin karar, o tarihte yürürlükte olan Hükümlülerin Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliği'nin 10. maddesine dayandırılmıştır. Bu madde, '...soruşturma konusu olan suçun kanunda öngörülen cezasının üst sınırı yedi yıldan az olmayan bir başka suçtan soruşturması veya böyle bir suçtan tutuksuz yargılaması devam etmekte olanlarla henüz kesinleşmemiş mahkumiyet kararları olan hükümlüler, bu durumları devam ettiği sürece açık ceza infaz kurumlarına ayrılamaz...' hükmünü içermektedir. Somut olayda hükümlünün, Burhaniye Ağır Ceza Mahkemesi tarafından başka bir suçtan (TCK m. 109/2, 3-b) verilen ve henüz kesinleşmemiş bir mahkumiyet kararı bulunmaktadır. Bu karardaki suçun cezasının üst sınırı 7 yıl olduğu için, hükümlünün bu kesinleşmemiş mahkumiyeti, yönetmelik uyarınca açık kuruma ayrılmasına engel teşkil etmiştir. Dolayısıyla, itirazın kabul edilerek hükümlünün açık kuruma ayrılabileceğine karar veren yerel mahkeme kararları hukuka aykırı bulunmuş ve bozulmuştur.