YCGK 2020/513 K. sayılı kararında vurgulanan, CMK m. 138/2'nin, iletişimin denetlenmesinde 'hakim kararı aranması' şartının bir istisnasını oluşturması ne anlama gelmektedir?

Bu ifade, hakkında başlangıçta hakim kararı bulunmayan bir kişinin iletişiminin, başka bir kişi hakkında yürütülen ve hakim kararına dayanan bir iletişim denetlemesi sırasında tesadüfen dinlenmiş olması halinde, bu tesadüfi dinlemenin belirli şartlar altında (yeni suçun katalog suç olması) delil olarak kullanılabilmesini ifade eder. Yani, normalde o kişi için ayrıca bir dinleme kararı gerekirken, CMK m. 138/2 bu gerekliliği tesadüfi delil bağlamında bir defaya mahsus olmak üzere ortadan kaldırır ve bu dinleme üzerine yeni bir soruşturma başlatılabilir.