Dava zamanaşımı sürelerinin, fiilin işlendiği tarihteki yaşa göre farklılaştırılmasının (TCK m. 66/2) temel hukuki gerekçesi nedir?

Dava zamanaşımı sürelerinin, suçu işlediği sırada çocuk olanlar (12-15 ve 15-18 yaş grupları) için daha kısa tutulmasının temel hukuki gerekçesi, ceza hukukunun çocuklara özgü ilkeleri ve özellikle 'çocuğun yüksek yararı' prensibidir. Çocukların, işledikleri fiillerin anlam ve sonuçlarını tam olarak kavrayamadıkları, gelişim süreçlerinin devam ettiği ve topluma yeniden kazandırılmalarının daha kolay olduğu kabul edilir. Yıllar sonra haklarında bir ceza davası açılması ve mahkumiyet tehdidi altında yaşamaları, onların gelişimleri ve topluma entegrasyonları üzerinde orantısız bir olumsuz etki yaratabilir. Bu nedenle kanun koyucu, lekelenmeme hakkını da gözeterek, çocuklar için zamanaşımı sürelerini daha kısa belirlemiş ve devletin cezalandırma hakkını onlar için daha erken bir tarihte sona erdirmiştir.