TCK Madde 227/2'de düzenlenen 'fuhşa sürüklenen kişinin kazancından yararlanılarak kısmen veya tamamen geçimin sağlanması' fiilinin 'fuhşa teşvik' sayılmasının hukuki dayanağı ve amacı nedir? Bu geniş yorumun ceza hukuku ilkeleri açısından önemi nedir?

TCK Madde 227/2'de açıkça belirtildiği üzere, fuhşa sürüklenen kişinin kazancından yararlanılarak kısmen veya tamamen geçimin sağlanması, fuhşa teşvik sayılır. Bu düzenleme, suçun 'teşvik' unsurunu genişleterek, fuhuş yoluyla elde edilen gelirden menfaat temin etmeyi de suç kapsamına almıştır. Hukuki dayanağı, fuhşun organize veya sürekli bir faaliyet olarak devam etmesini ve bu yolla kişilerin sömürülmesini engellemektir. Amaç, fuhuş pazarını besleyen ve bundan kar sağlayan yapıları cezalandırmak ve mağdurun bu döngüden kurtulmasına yardımcı olmaktır. Bu geniş yorum, ceza hukuku ilkelerinden 'suçta ve cezada kanunilik' ilkesi (nullum crimen sine lege) açısından kanun koyucunun iradesiyle yapılmış bir istisnayı veya özel bir tanımı temsil eder. Fiil, doğrudan bir telkin veya ikna içermese bile, ekonomik bağımlılık yaratarak veya sürdürerek dolaylı yoldan fuhşa yöneltme olarak kabul edilmiştir. Bu, genel ahlakın korunması ve fuhuş mağdurlarının sömürülmesinin önlenmesi amacına hizmet eden pragmatik bir yaklaşımdır (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 2016/841 E. , 2021/71 K. ve 2015/417 K. ).