TCK Madde 227/3'te (fuhşun reklamı) düzenlenen suç, Yargıtay tarafından neden bir 'tehlike suçu' olarak nitelendirilmiştir? Bu nitelendirmenin suçun unsurları ve ispatı açısından sonuçlarını açıklayınız.

TCK Madde 227/3 (yeniden düzenleme: 24/11/2016 6763/18 md.) fuhşu kolaylaştırmak veya fuhşa aracılık etmek amacıyla hazırlanmış görüntü, yazı ve sözleri içeren ürünleri veren, dağıtan veya yayan kişiyi cezalandırır. Yargıtay Ceza Genel Kurulu (2021/347 E., 2022/284 K. ve 2021/431 E., 2024/14 K.) bu suçu bir 'tehlike suçu' olarak nitelendirmiştir. Tehlike suçlarında, suçun oluşması için belirli bir neticenin (somut zararın) meydana gelmesi şart değildir; kanun koyucu tarafından tehlikeli kabul edilen fiilin işlenmesiyle suç tamamlanmış olur. Bu nitelendirmenin temel sonucu, TCK 227/3 suçunun oluşması için fuhuş fiilinin fiilen gerçekleşmesinin zorunlu olmamasıdır. Failin fuhşu kolaylaştırmak veya aracılık etmek amacıyla bu tür ürünleri vermesi, dağıtması veya yayması yeterlidir. İspat açısından bu durum, savcılık veya mahkemenin fuhşun gerçekten gerçekleştiğini kanıtlama yükümlülüğünü ortadan kaldırır; sadece ürünlerin yayınlanması fiili ve suçun amacı (fuhşu kolaylaştırma/aracılık) ispatlanmalıdır.