Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (CMK) 218. maddesi, ceza mahkemelerinin ek yetkisini düzenlerken, özellikle yaş tespiti sorunlarına nasıl bir yaklaşım sergilemektedir? Bu yaklaşımın 'bekletici sorun' kararı ile ilişkisini ve adil yargılanma hakkı bağlamındaki önemini açıklayınız.

CMK'nın 218. maddesi, ceza mahkemesinin yüklenen suçun ispatının, ceza mahkemelerinden başka bir mahkemenin görev alanına giren bir sorunun çözümüne bağlı olduğu durumlarda bu sorunla ilgili olarak da karar verebileceğini belirtir. Maddenin ikinci fıkrası ise yaş tespiti sorunlarına özel bir düzenleme getirir: 'Kovuşturma evresinde mağdur veya sanığın yaşının ceza hükümleri bakımından tespitiyle ilgili bir sorunla karşılaşılması halinde; mahkeme, ilgili kanunda belirlenen usule göre bu sorunu çözerek hükmünü verir.' Bu, ceza mahkemesine yaş tespiti konusunda doğrudan karar verme yetkisi tanır. Yargıtay 6. Ceza Dairesi'nin 2016/116 E., 2017/267 K. sayılı kararında da belirtildiği üzere, sanığın yaşına itiraz edilmesi halinde mahkemenin ilgili kanun hükümlerine göre sorunu kesin olarak çözmesi gerekir. Bu yetki, 'bekletici sorun' kararı verme yetkisiyle ilişkilidir ancak çoğu zaman ayrıdır. Normalde mahkeme, uzmanlık gerektiren bir sorunu bekletici sorun yaparak hukuk veya idari mahkemeye gönderebilirken (CMK 218/1), yaş tespiti gibi ceza hükümlerini doğrudan etkileyen konularda kendisi çözüme kavuşturmayı hedefler (CMK 218/2). Bu yaklaşım, davanın makul sürede bitirilmesi ilkesini ihlal etmemek adına önemlidir. Yargıtay 1. Ceza Dairesi'nin 2016/3845 E., 2016/4294 K. sayılı kararında da, yaş tespitinin CMK 218/2'deki usule uygun yapılması gerektiği ve ceza yargılaması için bağlayıcı olmayan sivil mahkeme kararlarının bu konuda yetersiz kalabileceği vurgulanmıştır. Amaç, maddi gerçeği saptamak ve adil yargılanma hakkını güvence altına almaktır; bu nedenle hakimin yaş tespiti konusunda yeterli araştırmayı yapması ve gerektiğinde Adli Tıp Kurumu gibi uzman kurumlardan rapor alması önemlidir.