Bir kimsenin, kendisiyle para karşılığı cinsel ilişkiye girmesi için başka birini bulup getirmesi ve bu kişiye para vermesi, getiren kişi açısından TCK m. 227 kapsamında bir suç oluşturur mu? Yargıtay 18. Ceza Dairesi'nin 2015/23534 E. sayılı kararı bu konuda neyi tartışmıştır?

Bu durum tek başına TCK m. 227 kapsamında bir suç oluşturmaz. Fuhuş yapmak suç değildir. TCK m. 227, fuhuş yapana değil; fuhşa teşvik eden, aracılık eden, yer temin eden veya sömüren kişilere yöneliktir. Bir kişinin, kendi cinsel arzularını tatmin etmek için para karşılığında bir fahişeyle birlikte olması ve bunun için bir başkasından yardım istemesi durumunda, yardım eden kişinin eyleminin 'fuhuş için aracılık' suçunu oluşturup oluşturmadığı tartışmalıdır. Yargıtay 18. CD. 2015/23534 E. sayılı kararında, sanıkların müştekiyle para karşılığı cinsel ilişkiye girdiği bir olayda, mahkumiyet için 'sanıkların bu eylemden ne şekilde bir menfaat temin ettiklerinin tartışılıp açıklanması' gerektiğini belirterek yetersiz gerekçeyle verilen mahkumiyet kararını bozmuştur. Bu, Yargıtay'ın, aracılık eyleminde failin bir tür sömürü amacı veya menfaat temin etme kastı aradığını göstermektedir. Sadece arkadaşına yardım etmek amacıyla, bir menfaat elde etmeksizin yapılan bu tür eylemlerin suçun manevi unsurunu taşımadığı savunulabilir.