Sanığın, kasiyer olarak çalışan mağdura önce 100 TL verip, para üstü hazırlanırken vazgeçip parayı geri alması ve bu kargaşada parayı almadığını iddia ederek tekrar 100 TL alması eylemi neden hırsızlık değil de dolandırıcılık olarak nitelendirilmiştir? (YCGK 2017/4 E., 2019/383 K.)

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2017/4 E., 2019/383 K. sayılı kararına göre bu eylem dolandırıcılıktır. Çünkü sanık, el çabukluğu ile mağdurun rızası dışında parayı almamıştır. Aksine, para verip geri alma, lafa tutma gibi bir dizi ustaca ve planlı hareketle mağdurun algısını bozmuş, onu 'parayı geri vermediği' konusunda bir hataya düşürmüştür. Mağdur, sanığın bu hileli davranışları sonucu yanılmış ve parayı kendi rızasıyla (sakatlanmış bir rıza ile) sanığa teslim etmiştir. Burada hile, malın rıza dışı alınmasını kolaylaştıran bir araç değil, bizzat rızanın sakatlanarak elde edilmesini sağlayan temel hareket unsurudur. Bu nedenle eylem hırsızlık değil, dolandırıcılık suçunu oluşturur.