Kolluk görevlilerinin, fuhuş suçunu ortaya çıkarmak amacıyla müşteri gibi davranarak sanıkla pazarlık yapması ve suçüstü yakalaması durumunda elde edilen delillerin hukuki geçerliliği, Yargıtay 18. Ceza Dairesi'nin 2018/1702 E. sayılı kararındaki karşı oyda nasıl tartışılmıştır? 'Kışkırtıcı ajan' ve 'gizli soruşturma yapan adli kolluk görevlisi' ayrımı nedir?

Yargıtay 18. CD. 2018/1702 E. sayılı kararındaki karşı oyda, bu tür bir delil elde etme yönteminin hukuka uygunluğu AİHM içtihatları çerçevesinde tartışılmıştır. Karşı oya göre; 'gizli soruşturma yapan adli kolluk görevlisi' pasif bir davranış sergileyerek mevcut bir suç işleme iradesini ortaya çıkarırken, 'kışkırtıcı ajan' ise kişide önceden bulunmayan bir suç işleme kastı yaratarak onu suça azmettirir. Eğer polis memurunun müdahalesi olmadan suçun işlendiğine dair başka delil elde edilemiyorsa, polisin kışkırtıcı ajan rolüne geçtiği ve bu yolla elde edilen delilin (tuzak kurma) hukuka aykırı olduğu kabul edilmelidir. Somut olayda, polisin müşteri gibi davranarak pazarlık yapması, sanıkta bulunmayan bir suç işleme iradesini yarattığı ve bu müdahale olmasaydı suçun işleneceğine dair başka kanıt olmadığı için, elde edilen delilin hukuka aykırı olduğu ve sanığın beraat etmesi gerektiği savunulmuştur. Bu ayrım, adil yargılanma hakkının (AİHS m. 6) ihlal edilip edilmediğinin tespitinde kritik öneme sahiptir.