Dolandırıcılık suçunda 'tehlikeli durum veya zor şartlardan yararlanma' (TCK 158/1-b) ile 'algılama yeteneğinin zayıflığından yararlanma' (TCK 158/1-c) halleri arasındaki temel farkı açıklayınız.

Bu iki nitelikli hal arasındaki temel fark, mağdurun zayıflığının kaynağı ve niteliğidir: (1) TCK Madde 158/1-b ('tehlikeli durum veya zor şartlardan yararlanma'): Bu bent, mağdurun içinde bulunduğu dışsal, geçici ve acil bir durumu (doğal afet, kaza, hastalık) istismar etmeyi hedefler. Mağdurun bilişsel veya algısal yetenekleri normal olabilir, ancak içinde bulunduğu koşullar nedeniyle çaresiz ve savunmasızdır. (2) TCK Madde 158/1-c ('algılama yeteneğinin zayıflığından yararlanma'): Bu bent ise, mağdurun kalıcı veya uzun süreli içsel bir zayıflığını (yaşlılık, akıl zayıflığı, akıl hastalığı, yaş küçüklüğü, şok) istismar etmeyi amaçlar. Burada mağdurun muhakeme, anlama veya karar verme yeteneği zayıflamıştır. Dolayısıyla, 158/1-b daha çok dışsal ve geçici bir 'durumdan' faydalanmayı, 158/1-c ise içsel ve daha kalıcı bir 'yetenek zayıflığından' faydalanmayı ifade eder. Failin bu zayıflığı bilerek hareket etmesi her iki bent için de şarttır.