Nitelikli dolandırıcılık suçunda (TCK m.158), 'kredi açılmasını sağlamak amacıyla' (TCK m.158/1-j) işlenen suç ile 'banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması' (TCK m.158/1-f) halleri arasındaki temel farkı açıklayınız.

Bu iki nitelikli hal arasındaki temel fark, suçun amacı ve işleniş biçimidir. TCK Madde 158/1-j, failin 'banka veya diğer kredi kurumlarınca tahsis edilmemesi gereken bir kredinin açılmasını sağlamak maksadıyla' hileli davranışlarda bulunmasını cezalandırır. Burada failin asıl amacı, kredi almaktır. Örneğin, sahte mali belgelerle veya sahte kimlikle kredi başvurusu yapmak. TCK Madde 158/1-f ise, 'bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle' dolandırıcılık işlenmesini düzenler. Burada banka veya kredi kurumu, doğrudan bir aldatma 'aracı' olarak kullanılır, kredi almak amaç olmak zorunda değildir. Örneğin, sahte banka dekontuyla bir kişiyi aldatarak para veya mal temin etmek. TCK 158/1-j'de amaç 'kredi açtırmak', TCK 158/1-f'de ise bankanın 'araç olarak kullanılması' suretiyle başka bir menfaat elde etmektir. Bir eylem her iki bendi de kapsayabilir, bu durumda Kanun'un ilgili fıkrasının son cümlesi uyarınca daha ağır cezayı gerektiren nitelikli hal (genellikle 158/1-j) uygulanır.