Yargıtay'ın 14. Ceza Dairesi'nin 2015/36905 E., 2017/8336 K. sayılı kararında, müştekinin duruşmada dinlenmemesi ve soruşturma ifadesinin okunmaması neden bozma nedeni yapılmıştır? CMK'nın hangi maddeleri bu karara dayanak oluşturur?

Yargıtay 14. Ceza Dairesi'nin 2015/36905 E., 2017/8336 K. sayılı kararında, sanığın atılı suçu kabul etmemesi ve olayın tanığının bulunmaması karşısında müştekinin beyanı alınmadan veya dinlenilmesine gerek bulunmadığına dair bir karar da verilmeden, soruşturma evresinde verdiği ifadeleri de duruşmada okunmayarak hüküm kurulması 'eksik inceleme' olarak değerlendirilmiş ve bozma nedeni yapılmıştır. Bu karara dayanak oluşturan CMK maddeleri şunlardır: (1) CMK Madde 236/1: Mağdurun tanık olarak dinlenmesi halinde yemin hariç tanıklığa ilişkin hükümlerin uygulanması. Bu, mağdurun beyanının bir delil olarak değerlendirilmesi gerektiği anlamına gelir. (2) CMK Madde 211/1-c: Maddenin (a) ve (b) bentlerinde sayılanlar dışında kalan hallerde, 'tanık veya sanığın dinlenmesi imkansız olursa veya çok güçlük arz ederse' veya 'olayda delil olabilecek başka bir delil bulunmazsa', daha önceki ifadesinin okunabileceğini düzenler. Ancak kararda, bu koşullar sağlanmadan ve müştekinin dinlenmesine gerek olmadığına dair bir karar alınmadan ifadenin okunmadığı, dolayısıyla esasen hiç dinlenmediği belirtilmiştir. Bu durum, maddi gerçeğe ulaşmada önemli bir delilin göz ardı edilmesi anlamına gelir.