Nitelikli dolandırıcılık suçunda, TCK Madde 158/1-e, (f), (j), (k) ve (l) bentlerinde yer alan hallerde 'hapis cezasının alt sınırı dört yıldan, adli para cezasının miktarı suçtan elde edilen menfaatin iki katından az olamaz' hükmünün uygulanma prensiplerini ve adli para cezasının hesaplanma yöntemini Yargıtay içtihatları ışığında açıklayınız.

TCK Madde 158'in birinci fıkrasının son cümlesi, (e), (f), (j), (k) ve (l) bentlerinde sayılan nitelikli dolandırıcılık hallerinde hapis cezasının alt sınırının dört yıldan, adli para cezasının miktarının ise suçtan elde edilen menfaatin iki katından az olamayacağını düzenler. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2013/51 K. sayılı kararına göre, adli para cezasına karar verilirken: Öncelikle TCK 158/1 uyarınca hükmolunan gün karşılığı para cezası tespit edilir. Bu gün sayısı, şartların varlığı halinde takdiri indirim (örneğin TCK 62) uygulaması da yapıldıktan sonra aynı Kanun'un 52. maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilir. Son olarak, ulaşılan bu cezanın suçtan elde edilen menfaatin iki katından az olması durumunda, adli para cezası Kanun'un 158. maddesinin birinci fıkrasının son cümlesi uyarınca 'suçtan elde edilen menfaatin iki katına' çıkarılır. Bu hesaplama, menfaatin kesin olarak belirlenebildiği durumlarda suçtan elde edilen kazancın iki katından az olmamak üzere bir alt sınır belirler, adaleti ve caydırıcılığı artırmayı amaçlar.