Dolandırıcılık suçunda, fiilin 'serbest hareketli bir suç' olması ne anlama gelmektedir ve bu özellik suçun işleniş biçimleri açısından ne gibi bir sonuç doğurur?

Bir suçun 'serbest hareketli' olması, kanundaki tanımda suçun hangi hareketlerle işlenebileceğinin tek tek ve sınırlı olarak sayılmadığı, aksine tipikliği gerçekleştirecek her türlü hareketin suçu oluşturabileceği anlamına gelir. Dolandırıcılık suçunun (TCK m. 157) tanımında 'hileli davranışlarla' bir kimseyi aldatmaktan bahsedilir, ancak bu hileli davranışların neler olabileceği belirtilmez. Bu, suçun serbest hareketli olduğunu gösterir. Bu özelliğin doğurduğu sonuç, dolandırıcılık suçunun çok çeşitli ve faillerin yaratıcılığıyla sınırlı, sayısız farklı hareket tarzıyla işlenebilmesidir. Örneğin, aldatma eylemi sözle, yazıyla, bir internet ilanıyla, sahte bir belgeyle, bir kılık değişikliğiyle veya karmaşık bir senaryo kurarak gerçekleştirilebilir. Kanun koyucu, teknolojinin ve sosyal ilişkilerin değişmesiyle ortaya çıkabilecek yeni dolandırıcılık yöntemlerini önceden tahmin edemeyeceği için, suçu belirli hareketlere bağlamamış, 'hileli davranış' gibi genel bir kavram kullanarak, hile niteliği taşıyan her türlü eylemin suç kapsamına alınmasına olanak tanımıştır. Bu, kanunun zaman içinde eskimesini önleyen ve uygulama alanını geniş tutan bir tekniktir.