Yargıtay 14. Ceza Dairesi’nin 02.04.2019 tarihli, 2018/7784 E. sayılı kararında, mağdur beyanının 'ayrıntı içermemesi' ve 'yan delille desteklenmemesi' unsurları, beraat kararı verilmesi gerekliliğini nasıl etkilemiştir?

İlgili kararda bu iki unsur, mağdur beyanının delil olarak yetersizliğini göstermek için birlikte kullanılmıştır. 'Ayrıntı içermemesi', mağdurun olayı genel ve soyut ifadelerle anlatması, olayın yeri, zamanı, mekanın özellikleri ve eylemin gerçekleşme biçimi gibi somut detayları verememesi anlamına gelir. Bu durum, beyanın kurgu olabileceği veya tam olarak hatırlanmadığı şüphesini doğurur. 'Yan delille desteklenmemesi' ise, bu soyut ve detaysız beyanı doğrulayacak başka hiçbir kanıtın (tıbbi rapor, tanık, kamera kaydı vb.) dosyada bulunmamasıdır. Yargıtay, bu iki durumun bir araya gelmesi halinde, sanığın istikrarlı inkârı da göz önüne alındığında, mahkumiyet için aranan 'her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil' standardının sağlanamadığına hükmetmiştir. Yani, hem kendi içinde zayıf (detaysız) hem de dışarıdan desteksiz olan bir mağdur beyanına dayanılarak, suçsuzluk karinesi altındaki bir sanığın mahkum edilemeyeceği belirtilmiştir.