Yargıtay 14. Ceza Dairesi'nin 2011/13778 E., 2013/9801 K. sayılı kararında, sanığın mağdura yönelik 'ben seninle birlikte olmak, cinsel ilişkiye girmek, seni s..mek istiyorum' şeklindeki sözü neden 'basit cinsel istismar' değil, 'cinsel taciz' olarak nitelendirilmiştir?

Bu eylemin cinsel istismar değil, cinsel taciz olarak nitelendirilmesinin temel nedeni, suçun maddi unsurunda yatmaktadır. TCK m. 103'te düzenlenen çocuğun cinsel istismarı suçu, en basit halinde dahi (sarkıntılık), mağdurun vücuduna yönelik bir 'bedensel temas' gerektirir. Karara konu olayda ise sanığın eylemi, 'hiçbir bedensel temasta bulunmaksızın' sadece sözden ibarettir. Her ne kadar söylenen sözler son derece kaba, aşağılayıcı ve cinsel içerikli olsa da, fiziksel bir temas içermediği için cinsel istismar suçunun maddi unsurunu oluşturmaz. Bu tür, bedensel temas içermeyen ancak mağduru cinsel yönden rahatsız eden, onun cinsel özgürlüğünü ihlal eden sözlü eylemler, TCK m. 105'te tanımlanan 'cinsel taciz' suçunun tipik bir örneğidir. Yargıtay, bu ayrımı net bir şekilde yaparak, eylemin doğru hukuki niteliğinin cinsel taciz olduğuna, mahkemenin cinsel istismardan hüküm kurarak suç vasfında yanılgıya düştüğüne karar vermiştir.