Bir cinsel suç davasında, olayın tek delili kovuşturma aşamasında ulaşılamayan mağdurun soruşturma evresindeki kolluk ifadesi ise, mahkeme bu ifadeye dayanarak mahkumiyet hükmü kurabilir mi? Yargıtay 14. Ceza Dairesi'nin 2014/6084 E., 2017/996 K. sayılı kararı bu durumda nasıl bir yol izlenmesi gerektiğini belirtmektedir?

Hayır, mahkeme yalnızca soruşturma aşamasındaki kolluk ifadesine dayanarak mahkumiyet hükmü kuramaz. Bu durum, CMK'nın 'delillerin doğrudan doğruyalığı' ve 'yüz yüzelik' ilkelerine aykırılık teşkil eder. Yargıtay 14. Ceza Dairesi'nin 2014/6084 E., 2017/996 K. sayılı kararında bu husus açıkça vurgulanmıştır. Karara göre, suçun sübutuna ilişkin tek delilin, kovuşturma evresinde ulaşılamayan mağdurun soruşturma ifadesi olması durumunda, mahkeme eksik araştırma ile hüküm kurmuş olur. Yapılması gereken, CMK m. 210/1 ve 217/1 ilkeleri gereğince, öncelikle mağdurun duruşmaya getirilmesi için her türlü çabanın gösterilmesidir. Mağdurun duruşmaya getirilmesi (temini) ve tanık sıfatıyla bizzat dinlenmesi esastır. Hatta CMK m. 236/2'deki 'bir defa dinlenme' kuralının istisnası olan 'maddi gerçeğin ortaya çıkarılması zorunluluğu' bu durumda devreye girer. Mağdurun bizzat dinlenmesi, beyanlarının duruşmada tartışılması ve mahkemenin vicdani kanaatini bu şekilde oluşturması gerekir. Sadece kolluk ifadesine dayanarak hüküm kurulması, CMK'ya aykırıdır ve bozma nedenidir.