CMK madde 141'deki tazminat talebinde, 'Hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen deliller'in mahkumiyet hükmünün gerekçesinde açıkça belirtilmesi gerektiği (CMK 230/1-b) ve bu delillerin tek başına hükme esas alınamaması, 'hukuka uygun delil' ilkesiyle nasıl ilişkilidir? Bu durum, tazminat hakkını nasıl etkiler?

CMK 230/1-b hükmü, 'hukuka uygun delil' ilkesinin temelini oluşturur. Hukuka aykırı elde edilen deliller (örn. usulsüz arama), yargılamada kullanılamaz ve tek başına hükme esas alınamaz. Yargıtay 19. Ceza Dairesi'nin 2017/3699 K., 2017/6623 K. sayılı kararına göre, hükmün münhasıran arama sonucu elde edilen delile dayanmaması durumunda (yani başka hukuka uygun deliller de varsa), suçun sübutuna ilişkin kararda isabetsizlik görülmeyebilir. Tazminat hakkı açısından, eğer tutuklama veya gözaltı kararı sadece hukuka aykırı delillere dayanıyorsa, bu durum CMK 141/1-a'daki 'kanunlarda belirtilen koşullar dışında yakalanma veya tutuklanma' kapsamında tazminat hakkı doğurabilir. Hukuka aykırı delil, tedbiri de hukuka aykırı hale getirebilir ve böylece tazminat nedeni olabilir. (CMK m. 141/1-a, CMK m. 230/1-b, Yargıtay 19. Ceza Dairesi 2017/3699 K., 2017/6623 K.)