CMK madde 141'deki tazminat talebi bağlamında, 'bir suç soruşturması veya kovuşturması sırasında kişisel kusur, haksız fiil veya diğer sorumluluk hâlleri de dâhil olmak üzere hâkimler ve Cumhuriyet savcılarının verdikleri kararlar veya yaptıkları işlemler nedeniyle tazminat davaları ancak Devlet aleyhine açılabilir' hükmü (CMK 141/3), yargıç ve savcıların bağımsızlığı ve görev güvencesiyle nasıl ilişkilidir?

CMK 141/3 hükmü, yargıç ve savcıların verdikleri kararlar veya yaptıkları işlemler nedeniyle bireysel olarak sorumlu tutulmalarını engelleyerek, onların 'bağımsızlık' ve 'görev güvencesi'ni korur. Bu hüküm, yargıç ve savcıların görevlerini ifa ederken kişisel sorumluluk kaygısı olmadan hareket etmelerini sağlamayı amaçlar. Böylece, yargılama faaliyetinden doğan zararların sorumluluğu doğrudan Devlete yüklenmiş olur. Bu, hukuk devleti ilkesinin bir gereğidir, zira Devletin yargı yetkisi kullanılırken hataların veya haksızlıkların oluşabileceği varsayımıyla, bireysel zarar görenlerin mağduriyetlerinin giderilmesi Devlet sorumluluğunda olmalıdır. Ancak, Devlet, ödediği tazminattan dolayı görevinin gereklerine aykırı hareket etmek suretiyle görevini kötüye kullanan hâkimler ve Cumhuriyet savcılarına bir yıl içinde rücu edebilir (CMK 141/4), bu da sorumluluğun sınırlarını çizer. (CMK m. 141/3, m. 141/4)