TCK madde 51'de hapis cezasının ertelenmesi kararı verilirken 'pişmanlık' şartının değerlendirilmesinde, mahkemenin 'suç işleme eğilimi' gibi subjektif kriterleri gerekçe olarak kullanması Yargıtay tarafından nasıl yorumlanır? Bu yorumun hukuki dayanağı nedir?

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2018/446 K. sayılı kararına göre, 'sanığın mahkemece müşahede edilen geçmiş hâli ve suç işleme eğilimi nazara alınarak cezasının tecili halinde ileride suç işlemekten çekineceği yolundan mahkememize müspet kanaat gelmediği' şeklindeki gerekçe yasal ve yeterli değildir. Bu tür subjektif ve soyut değerlendirmeler, erteleme kararını 'keyfi' hale getirebilir. Hukuki dayanak, Anayasa'nın 141. maddesi ve CMK'nın 34. maddesinde yer alan 'gerekçeli karar' zorunluluğudur. Gerekçe somut delillere dayanmalı, yargılama sürecindeki davranışları (pişmanlık beyanları, zararı giderme çabası vb.) objektif olarak değerlendirmelidir. Aksi halde, takdiri indirime (TCK 62) rağmen erteleme reddi gibi çelişkiler ortaya çıkabilir. (TCK m. 51/1-b, Anayasa m. 141, CMK m. 34, Ceza Genel Kurulu 2018/446 K.)