CMK madde 144/1-c'de yer alan 'kamu davası geçici olarak durdurulan veya kamu davası ertelenen veya düşürülenler'in tazminat isteyememesi hükmü, Yargıtay'ın 'haksızlık belgesi' kriteriyle nasıl bir ilişki içindedir? Bu hüküm, HAGB kararının hukuki niteliği açısından ne ifade eder?

Bu hüküm, tazminatın ancak 'haksızlığın bir karar veya hükümle belgelenmesini' gerektirdiği prensibine dayanır. Kamu davasının geçici olarak durdurulması, ertelenmesi veya düşürülmesi (HAGB'deki düşme kararı dahil) gibi durumlar, yargılamada kişinin masumiyetine veya suçsuzluğuna dair bir 'hukuki tespit' yapmaz; aksine, davanın esasına girilmeden veya belirli şartlara bağlı olarak sona ermesini sağlar. Dolayısıyla, bu kararlar, kişinin tutukluluğunun 'haksız' olduğuna dair kesin bir yargı belgesi niteliği taşımaz. Bu durum, HAGB kararının 'kesin hüküm' niteliğinde olmadığını, ancak belirli şartlar altında yargılamayı sonlandıran 'geçici' bir karar olduğunu da pekiştirir. Tazminat mekanizması, kişinin 'suçsuzluğunun' veya 'eylemin suç olmadığının' mahkeme kararıyla tespiti üzerine kurulmuştur. (CMK m. 144/1-c, CMK m. 144 Gerekçesi, Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2013/27705 K., 2014/14473 K.)