CMK madde 144/1-e hükmü uyarınca 'adlî makamlar huzurunda gerçek dışı beyanla suç işlediğini veya suça katıldığını bildirerek gözaltına alınmasına veya tutuklanmasına neden olanlar' tazminat isteyemez. Bu hükmün kapsamı Yargıtay tarafından nasıl yorumlanmaktadır ve uygulamada bu durumun tespiti için hangi adımlar izlenmelidir?

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2015/157 K. sayılı kararına göre, bu hükmün uygulanabilmesi için kişinin adli makamlar (kolluk, savcılık, mahkeme) huzurunda 'gerçek dışı' beyanda bulunarak 'şahsi kusuru' ile kendi gözaltına alınmasına veya tutuklanmasına neden olması gerekir. Davacının soruşturma aşamasındaki beyanlarında suçu kabul etmesi, ancak kovuşturma aşamasında bu beyanlarından dönmesi ve beraat etmesi halinde dahi, soruşturma makamlarını yanılttığı kabul edilerek tazminat talebi reddedilebilir. Uygulamada, davacının soruşturma ve kovuşturma aşamalarındaki tüm beyanları incelenmeli ve Yargıtay denetimine olanak verecek şekilde dosya içine alınarak tazminat talep etme hakkının bulunup bulunmadığı tespit edilmelidir. (CMK m. 144/1-e, Ceza Genel Kurulu 2015/157 K., Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2016/2284 K., 2017/6035 K.)