Bir sanık hakkında verilen hapis cezasının TCK m. 51 uyarınca ertelenmemesine ilişkin olarak mahkemenin gösterdiği gerekçe, aynı sanık hakkında TCK m. 50 uyarınca cezanın adli para cezasına çevrilmemesi için gösterdiği gerekçe ile aynı olabilir mi?

Olamaz. Her ne kadar her iki kurum da cezanın kişiselleştirilmesi aracı olsa da, kanun koyucu her biri için farklı sübjektif şartlar aramıştır. Bu nedenle mahkemenin her iki kurumun reddi için ayrı ayrı ve o kurumun kendi şartlarına uygun gerekçe göstermesi gerekir. - TCK m. 51 (Erteleme) için aranan sübjektif şart: Sanığın 'suçu işledikten sonra yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık dolayısıyla tekrar suç işlemeyeceği konusunda mahkemede bir kanaatin oluşması'dır. Gerekçe bu pişmanlık ve gelecek beklentisi üzerine kurulmalıdır. - TCK m. 50 (Çevirme) için aranan sübjektif şartlar ise daha geniştir: 'suçlunun kişiliğine, sosyal ve ekonomik durumuna, yargılama sürecinde duyduğu pişmanlığa ve suçun işlenmesindeki özelliklere' göre bir değerlendirme yapılır. Görüldüğü gibi, TCK m. 50'de sanığın 'sosyal ve ekonomik durumu' gibi ertelemede aranmayan ek kriterler vardır. Yargıtay 8. Ceza Dairesi'nin 2017/9712 sayılı kararında da belirtildiği gibi, mahkemenin bu hususları ayrı ayrı irdelemeden, tek ve yetersiz bir gerekçeyle her iki kurumun da uygulanmasına yer olmadığına karar vermesi hukuka aykırıdır. Örneğin, sanığın ekonomik durumu adli para cezasını ödemeye elverişli olmayabilir (bu, TCK m. 50 için bir ret gerekçesi olabilir), ancak bu durum TCK m. 51'deki erteleme kararına engel teşkil etmez.