5271 sayılı CMK'nın 144. maddesinin gerekçesinde, tazminat isteyemeyecek kişilere ilişkin düzenlemenin hangi kaynaklar gözetilerek yapıldığı belirtilmektedir?

CMK m. 144'ün gerekçesinde, bu madde ile kimlerin tazminat isteyemeyeceğinin tam bir açıklıkla hüküm altına alınmasının hedeflendiği ve bu düzenleme yapılırken üç temel kaynağın gözetildiği belirtilmektedir: 1) Uluslararası Normlar: Özellikle Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 5. maddesi ve Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin haksız tutuklama ve tazminat hakkına ilişkin kararları gibi uluslararası hukuk normları ve standartları dikkate alınmıştır. 2) Öğretide Benimsenmiş Görüşler: Ceza muhakemesi hukuku doktrininde, tazminat hakkının sınırları, özellikle kişinin kendi kusuruyla tutuklamaya sebep olması gibi konularda geliştirilen bilimsel görüşler ve ilkeler düzenlemeye kaynaklık etmiştir. 3) Yargıtay İçtihatları: Kanun değişikliği öncesinde, 466 sayılı Kanun döneminde Yargıtay'ın tazminat davalarında geliştirdiği ve yerleşik hale getirdiği içtihatlar (örneğin, kendi kusuruyla tutuklananların tazminat isteyemeyeceği gibi) yeni kanun metnine yansıtılmıştır. Bu üç kaynak, maddenin hem uluslararası standartlarla uyumlu, hem teorik olarak sağlam, hem de uygulamadaki sorunları giderecek şekilde oluşturulmasını sağlamayı amaçlamıştır.