5275 sayılı İnfaz Kanunu m. 108/1-c'ye göre, tekerrür halinde birden fazla süreli hapis cezasına mahkum olan bir hükümlünün koşullu salıverilmesi için cezaevinde geçirmesi gereken süre en fazla 32 yıldır. Bu hükmün, aynı kanunun 107/3-e maddesiyle bir karşılaştırmasını yapınız.

Bu iki hüküm, benzer durumlar için farklı faillere (mükerrir olan ve olmayan) yönelik tavan süreleri belirlemesi açısından karşılaştırılabilir. 1) İnfaz Kanunu m. 107/3-e: Bu hüküm, 'mükerrir olmayan' ve birden fazla süreli hapis cezasına mahkum olmuş hükümlüler için geçerlidir. Bu durumdaki bir hükümlünün, cezaları ne kadar yüksek olursa olsun, koşullu salıverilmeden yararlanmak için cezaevinde geçireceği süre 'en fazla yirmi sekiz yıldır'. 2) İnfaz Kanunu m. 108/1-c: Bu hüküm ise, 'mükerrir olan' ve birden fazla süreli hapis cezasına mahkum olmuş hükümlüler için geçerlidir. Bu durumdaki bir hükümlünün cezaevinde geçireceği tavan süre ise 'en fazla otuz iki yıldır'. Karşılaştırma: Kanun koyucu, mükerrir olan failler için her zaman daha ağır bir infaz rejimi öngörmüştür. Bu durum, tavan sürelerde de kendini göstermektedir. Mükerrir olmayan bir hükümlü için toplama cezalarda üst infaz sınırı 28 yıl iken, aynı durumda olan bir mükerrir için bu sınır 4 yıl daha artırılarak 32 yıla çıkarılmıştır. Bu fark, tekerrür kurumunun 'suç işlemekte ısrar eden kişilerin daha uzun süre toplumdan tecrit edilmesi' amacının bir sonucudur.